تبلیغات
مائده























مائده

آیه:

کتَابٌ أنزَلْنَاهُ إلَیک مُبَارَک لِیدَّ بَّرُوا آیاتِهِ وَلِیتَذَکرَ اوْلُوا الأ لْبَابِ[1]

ترجمه:

(این) کتابی خجسته است که آن را به سوی تو فرو فرستادیم تا در آیات آن تدبّرکنند و تا خردمندان متذکر شوند.

نکته ها و اشاره ها:

1. هدف قرآن تنها روخوانی آن نیست بلکه قرآن یک برنامه ی حیات بخش ارائه می کند که لازم است در آن اندیشیده شود تا مایه ی بیداری جان آدمی گردد.

2. «تدبُّر» از ریشه ی «دُبُر» به معنای پشت و ورای چیزی است؛[2] یعنی قرآن آمده است تا شما در ورای آیات آن وپیامدها و نتایج آنها تفکر کنید و حقایق را درک کنید.

3. در این آیات به مرحله ی «تذکر» و یادآوری قرآن اشاره شده است؛ یعنی قرآن به خردمندان تذکر می دهد و همین تذکر برای بیداری اهل خرد کافی است؛ چون آنها اهل اندیشه هستند. آری «در خانه اگر کس است یک حرف بس است».



4. «مبارک» به معنای چیزی است که دارای خیر مستمر باشد و این تعبیر اشاره به استفاده ی مداوم جامعه ی انسانی از قرآن است و شامل هرگونه خیر و سعادت دنیوی و اخروی می شود.[3]

5. مراحل استفاده از قرآن عبارت اند از: نگاه به قرآن، شنیدن آن، روخوانی، قرائت، تلاوت، ترتیل، حفظ قرآن، تدبّر، تفکر، تعقّل، تعلیم، درس، عمل به قرآن، اقامه ی عدل توسط قرآن، ترجمه، تفسیر، فهم باطن و تأویل قرآن؛ [4]که هر کس ممکن است بخشی یا همه این مراحل را بپیماید.

6. تفکر و تطبیق، از آداب قرائت قرآن:

امام خمینی رحمه الله در این مورد می نویسند: یکی از آداب مهمّه ی قرائت قرآن که انسان را به نتایج بسیار و استفادات بی شمار نایل کند «تطبیق» است و آن چنان است که در هر آیه از آیات شریفه که تفکر می کند، مفاد آن را با حال خود منطبق کند و نقصانی خود را به واسطه ی آن مرتفع کند و امراض خود را بدان شفا بدهد.[5]

ادامه مطلب...
نوشته شده در یکشنبه 21 خرداد 1396 ساعت 10:17 ق.ظ توسط بهانه بودن نظرات |

تو خود حجاب خودی
مادامی که انسان در حجاب خود هست، نمی تواند این قرآن را که نور است ادراک کند. گمان می کند که می تواند؛ لکن نمی تواند. تا انسان از حجاب بسیار ظلمانی خود خارج نشود، تا گرفتار هواهای نفسانی است، تا گرفتار خود بینیهاست، تا گرفتار چیزهایی است که در باطن نفس خود ایجاد کرده است از ظلماتی که »بعضها فوق بعض« است، لیاقت پیدا نمی کند انسان که این نور الهی در قلب او منعکس بشود. کسانی که بخواهند قرآن را بفهمند و طوری باشد که هر چه بخوانند بالا بروند و هر چه قرائت کنند، به مبدأ اعلا نزدیک بشوند، این نمی شود، الا اینکه حجابها برداشته بشود و « تو خود حجاب خودی»؛ باید از میان برداری این حجاب را تا بتوانی این نور را به آن طور که هست و انسان لایق است برای ادراک او، ادراک کند.(صحیفة نور، ج 14 ،ص 253)



حروف مقطعه اسرار عاشق و معشوق
در این مخاطبة بین حبیب و محبوب و مناجات بین عاشق و معشوق اسراری است که جز او و حبیبش، کسی را بر آن راه نیست و امکان راه یافتن نیز نمی باشد. شاید حروف مقطعه در بعض سور مثل: « الم»، «ص» و «یس»؛ از این قبیل باشد و بسیاری از ایات کریمه که اهل ظاهر و فلسفه و عرفان و تصوف هر یک برای خود تفسیر یا تأویلی کنند نیز از همان قبیل است؛ گر چه هر طایفه به قدر و ظرفیت خود حظّی دارد یا خیالی. (ره عشق، ص29 )

عظمت قرآن برتر از فهم مفسران
مفسرین در عین حالی که زحمتهای زیاد کشیده اند، لکن دستشان از لطایف قر آن کوتاه است. نه از باب آنکه آنها تقصیری کرده اند؛ از باب اینکه عظمت قرآن بیشتر از این مسائل است.(صحیفة نور، ج 17 ،ص251 )

لزوم فداکاری برای قرآن
اولیای خدا برای خدا زحمتها کشیده اند. اسلام با خون پیش رفت، با زحمت پیش رفت، با فداکاری پیش رفت و ما باید با فداکاری پیشرفت کنیم. اسلام محتاج به فداکاری است. قرآن کریم محتاج به فداکاری قشرهای ملت است. پیغمبر اکرم به این ملت چشم دوخته است. (صحیفه نور، ج7،ص29)

منبع : مجله سروش وحی اردیبهشت 1384، شماره 16

نوشته شده در شنبه 13 خرداد 1396 ساعت 04:48 ب.ظ توسط بهانه بودن نظرات |

- سلام بر تو ای بزرگترین ماه خدا و ای عید عاشقان حق سلام بر تو ای ماه گرامی که برکت آوردی;

و به برکت تو خدا خیلی از بلاها را از ما برداشت .

سلام بر تو ای ماه و سلام بر شب قدرت، آن شبی که از هزار ماه بهتر است . (1)

رمضان! آمده ای و با آمدنت سفره مهمانی خدا گسترده شده است . سفره ای که حتی اگر در بعضی از خانه هایمان بسیار فقیرانه است ولی باز هم بوی خدا و بوی بهشت می دهد .

رمضان! سحرهایت چقدر زیباست; وقتی که دستهای نیاز ما رو به آسمان بلند می شود و روحمان از دعا و نیایش جانی دوباره می گیرد .

عطش ما در چشمه سار زلال تو فرو می نشیند و غزال روح خسته مان در سایه سار پرطراوتت آرامش می یابد .



تنها ماهی که در قرآن کریم نام آن آمده است «رمضان » است و عظمت این ماه را خداوند سبحان به نزول قرآن کریم معرفی کرده است: «شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن » (2) . انسان در این ماه مهمان خداوند است و خداوند در این ماه قرآن را برای انسانها فرستاده است تا از برکت بهار، پاییز دلها به خرمی و سبزی و طراوت بنشیند .

درهای بهشت در این ماه بیش از هر وقت دیگر به روی مؤمنان باز می شود تا سجاده های نیازشان را غرق غنچه های راز کنند .

راز این مهمانی بزرگ
ائمه معصومین، علیهم السلام، درباره روزه به نسبت درک ما سخن گفته اند . گاهی فرموده اند: شما روزه بگیرید تا در اثر گرسنگی از درد گرسنگی مستمندان باخبر شوید . این علت برای افراد ضعیف است . چرا ما باید از احوال آنها بی خبر باشیم که فقط در ماه مبارک رمضان آن هم در اثر گرسنگی به یاد نیازمندان بیفتیم! از این مرحله بالاتر به ما امر فرموده اند روزه بگیرید تا در اثر فشار تشنگی و گرسنگی، به یاد گرسنگی و تشنگی قیامت باشید . این علت برای افراد متوسط است . چرا ما در ایام سال باید از قیامت غفلت کنیم که با فشار گرسنگی و تشنگی به یاد معاد بیفتیم؟ انسان روزه می گیرد تا بگوید من بزرگتر از آنم که وقت خود را به خوردن و آشامیدن و دلمشغولی به دنیا بگذرانم . روزه واقعی، بنده را در مهمانی بزرگ خداوند قرار می دهد .

ادامه مطلب...
نوشته شده در جمعه 5 خرداد 1396 ساعت 08:31 ب.ظ توسط بهانه بودن نظرات |


Design By : Pichak