تبلیغات
مائده - حالات خداپرستان























مائده

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

وَ كَأَیِّنْ مِنْ نَبِیٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّیُّونَ كَثیرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فی سَبیلِ اللّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللّهُ یُحِبُّ الصّابِرینَ(146)

وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلاّ أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فی أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرینَ(147)

فَآتاهُمُ اللّهُ ثَوابَ الدُّنْیا وَ حُسْنَ ثَوابِ اْلآخِرَةِ وَ اللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ(148)


برداشت از سوره آل عمران آیات 148-146

1. خداپرستان یار و مددکار رسولان و حجت‌های الهی‌اند لذا در این زمان هم در پی یاری حجت زمانشان هستند پس یکی از نشانه‌های آنها که محک خوبی برای عیار خداپرستی ماست همین صفت یاوری آنان است.

2. آنها هیچ‌وقت به‌خاطر آنچه که در راه خدا به آنان می‌رسد سست نمی‌شوند.

3. آنها اهل ضغف و بی‌استقامتی نیستند.

4. آنها زیر بار دشمن نمی‌روند.

5. خدا آنها را به‌خاطر صبر و بردباری‌شان که نتیجه‌اش حالات فوق است، دوست دارد.

6. خواسته‌ی آنها از خدا تنها یک چیز است که گناهان و اسراف‌شان را ببخشد و قدم‌هایشان را ثابت نگه‌دارد و بر مردمان کافر یاری‌شان فرماید.

7. خدا هم ثواب دنیا و ثواب نیکوی آخرت را به آنها می‌دهد چراکه او نیکوکاران را دوست دارد.

با این اوصاف می‌توانیم بسنجیم ما تا چه حد خدا پرستیم؟!

نوشته شده در پنجشنبه 20 اسفند 1394 ساعت 08:14 ب.ظ توسط بهانه بودن حالات خداپرستان |


Design By : Pichak