تبلیغات
مائده - حركت منظم اجرام آسمانی























مائده

قرآن كریم در آیهء (40) سورهء مباركهء یس در بارهء خورشید و ماه می‌گوید:وَكُلٌّ فِی فَلَك یَسْبَحُونَ : هر كدام آنها در سپهری شناور اند.

انسان عصر قدیم، حركت ستارگان را مشاهده می‌كرد و می‌دید كه این موجودات آسمانی، در زمان معینی از یكدیگر فاصله گرفته یا به همدیگر نزدیك می‌شوند. از این روی، تعبیر قرآنی فوق الذكر برای خورشید و ماه، هیچ تعجب یا استبعادی را در میان مخاطبانش بر نمی‌انگیخت.اما ره‌آوردهای علمی جدید، به این تعبیرات جامهء نوینی پوشانده و ابعاد و اعماق جدیدی را بر آن افزود. چه آنگونه كه مشاهدات و مطالعات جدید علمی نشان دادند، قرآن نه فقط برای حركت این اجرام آسمانی تعبیرات دقیقی را به كار گرفته است، بلكه حتی با این تعبیرات، كلیدهای اصلی بحث‌های نجومی و نجومی را نیز در اختیاز دانش نوین بشری قرار داده است.

طوری كه همه می‌دانیم، قرآن كریم در زمانی نازل گردید كه علم نجوم به حقایق مطرح شده در قرآن به این ارتباط، دسترسی پیدا نكرده بود، بلكه بررسیهای علمای نجوم چندین قرن پس از نزول قرآن ادامه یافت تا سرانجام با اختراع آلات و ابزاری چون رصدخانه‌ها و تلسكوبها، بشر به یافته‌های جدیدی از دانش نجومی دست پیدا كرد و آنگاه به همان‌ جایی رسید كه قرآن كریم قرنها قبل از آن مطرح كرده بود.

هنگامی كه گالیله در سال 1609م به اختراع تلسكوبی موفق گردید كه می‌توانست اجسام واقع‌ شده در فاصله‌های دور را سی بار و سطح آنها را هزار بار به ساحهء دید انسان نزدیكتر سازد، درست در این زمان بود كه دانش نجوم امكان علمی آن را یافت كه به پاره‌یی از حقایق مهم در این زمینه دست پیدا نماید و از جمله به این حقیقت كه خورشید بر مدار خاص خود شناور است. چه با ترصد خورشید به وسیلهء این تلسكوب، وجود مناطق سیاهی در كرهء فوق الذكر به مشاهده رسید كه این مناطق از یك كنارهء قرص خورشید به كنارهء دیگر آن در حال انتقال و حركت بوده، سپس به مدت دو هفته كاملاً ناپدید می گردیدند و باز مجدداً ظاهر می‌شدند. گالیله از طریق این مشاهدات، به این نتیجه دست یافت كه خورشید بر مدار خود حركت دورانی دارد. با ترصد سیارات دیگر نیز ثابت شد كه زمین نیز دارای حركت دورانی است و آنگونه كه قبلاً پنداشته می‌شد ساكن و بی حركت نمی­باشد. به همین ترتیب دیری نگذشت كه حركت دورانی هر یك از خورشید و ماه در مدارهای مخصوص آنها نیز ثابت گردید و بر مبنای این رهیافتها این حقیقت که هرگز متصور نیست تا خورشید بتواند مهتاب را دریافته و خود را به آن برساند، به اثبات رسید.

پس چرا نباید به اعجاز علمی قرآن كریم باور كنیم، در حالی كه حدود 1039 سال قبل از آنکه گالیلهو همكارانش به این نتایج نجومی دست پیدا كنند، قرآن كریم در آیهء 40  از سورهء مباركهء یس به صراحت بیان كرد كه: لا الشَّمْسُ یَنْبَغِی لَهَا أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِی نجوم یَسْبَحُونَ : نه در گردش منظم عالم، خورشید را شاید كه به ماه فرا رسد و نه شب بر روز سبقت می‌گیرد و هر یك در مدار معینی در فضای بی‌پایان شناورند.

چنانکه قرآن یك‌هزار و چهارصد سال قبل، نه فقط در یك آیه، بلكه در آیات عدیده‌ای كه بعداً روی آنها مروری خواهیم داشت، حركت دورانی منظم زمین را نیز به اثبات رساند.

نوشته شده در یکشنبه 30 خرداد 1395 ساعت 11:26 ق.ظ توسط بهانه بودن حركت منظم اجرام آسمانی |


Design By : Pichak