تبلیغات
مائده - آیا در غیر از کره زمین، موجودات زنده دیگری زندگی می‌کنند یا خیر؟























مائده

در روایات اهل بیت (علیهم السلام) روایات متعدّدی در ارتباط با موجودات زنده غیر از انسان، وجود دارد و آیات مختلف قرآن نیز وجود آن‌ ها را به صورت کلّی تأیید می‌ کنند.چگونگی خلقت عالم، همیشه به عنوان یکی از رمزآلودترین و قدیمی‌ترین سؤال‌ های انسان بوده است. همواره در امور مبهم و این‌ چنینی، یکی از منابع علمی که مورد رجوع قرار گرفته، وحی و ادیان آسمانی بوده است.

نکته اینجاست که علوم بسیاری، بر انسان‌ مخفی نگاه داشته شده است. دلایل مخفی ماندن آن‌ها شامل حکمت‌هایی است که از جمله آن‌ها می‌توان به سنّت امتحان الهی، راه تلاش برای یادگیری، عدم ظرفیّت روحی بشر در آن زمان و مفسده‌های احتمالی در آن برهه از تاریخ اشاره کرد.یکی از سؤال‌ ها در این باب، پرسش از وجود یا عدم وجود موجودات زنده و هوشمند در آسمان‌ هاست. این‌ که؛ آیا در غیر از این کره خاکی، موجودات زنده دیگری در دل‌ آسمان‌ ها زندگی می‌کنند یا خیر؟ در این نوشتار، نگاهی گذرا به آیات و روایات در این‌ باره خواهیم داشت.

 جنبدگان آسمانی در قرآن
قرآن کریم در مواردی با بکار بردن واژه “دابّه”، گمان‌ های فراوانی را نسبت به تأیید وجود موجودات زنده در فضا، ایجاد کرده است. از جمله این موارد، آن‌ است؛ که می‌فرماید: «وَ مِنْ آیاتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فیهِما مِنْ دابَّهٍ وَ هُوَ عَلى‏ جَمْعِهِمْ إِذا یَشاءُ قَدیر [شوری/۲۹] و از آیات اوست، آفرینش آسمان‌ ها و زمین و آن‌چه از جنبندگان در آن‌ها منتشر نموده و او هر گاه بخواهد بر جمع آن‌ ها تواناست!» “دابّه” هم موجودات زنده ذره‌ ‏بینى را شامل مى‏‌شود؛ که داراى حرکت ظریف و مرموزى هستند، و هم حیوانات غول‌ ‏پیکرى که ده‌ ها متر طول و ده‌ ها تن وزن دارند. هر یک به نوعى تسبیح حق مى‏‌گویند، و ثناخوان او هستند و با زبان حال، بیانگر عظمت و قدرت علم بى‌‏پایان او! [۱] علّامه طباطبایی ذیل تفسیر این آیه شریفه می‌گوید: «از ظاهر آن، برمى‏‌آید که در آسمان‌ ها نیز جنبندگانى هست، و این‌که بعضى، جنبندگان آسمان را به ملائکه تفسیر کرده‌‏اند، صحیح نیست؛ زیرا اوّلاً آیه شریفه، مطلق است، و نمى‏‌شود بدون دلیل آن را مقیّد به یک نوع جاندار کرد، و ثانیاً اصولا اطلاق کلمه “دابّه” بر فرشتگان، معهود نیست.»[۲] عبارت “مَن فی السماوات” نیز تائیدی دیگر بر این مطلب است. زیرا “مَن” در مورد انسان‌ها به کار می‌رود.[۳][۴] چنان‌که می‌فرماید: «إِنْ کُلُّ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِلاَّ آتِی الرَّحْمنِ عَبْدا [مریم/۹۳] تمام کسانى که در آسمان‌ها و زمین هستند، بنده اویند!»

موجودات ناشناخته در روایات
روایات اهل بیت (علیهم السلام) در ارتباط با موجودات زنده غیر از انسان‌، که در دیگر سیّارات و نقاط مختلف آسمان زندگی می‌کنند، به شکل‌ها و با تعابیر مختلفی بیان شده است. به نوعی که نمی‌توان از آن‌ ها جزئیّات خاصّی را کشف کرد؛ بلکه با بیانی رمزی، دلالت بر اصل خلقت موجودات مادّی غیر انسان دارند. شیوه بیان این روایات، به شکلی است که جای تحقیق علمی و تجربی در مورد جزئیّات وجود چنین موجوداتی را باز گذاشته است. چیزی که قابل توجّه است آن‌که، در بعضی از روایات، اهل بیت (علیهم السلام)، به علم خود نسبت به چنین موجوداتی اشاره می‌کنند. به عنوان مثال، جابر می‌گوید: از امام باقر (علیه السلام) شنیدم که می فرمودند: «همانا بیرون از این خورشید شما، چهل چشمه‌ ی خوشید است؛ که از هر خورشیدی تا خورشید دیگر چهل روز فاصله است. در آن، مخلوقات فراوانی هستند؛ که نمی‌دانند آیا خدا آدمی خلق کرده یا نه! و بیرون این ماه شما، چهل ماه است؛ که بین ماهی تا ماه دیگر مسیر چهل روز است. در آن مخلوقات فراوانی هستند که نمی‌دانند آیا خدا آدمی خلق کرده یا نه.»[۵][۶]

نتیجه این‌که؛ روایات متعدّدی از اهل بیت (علیهم السلام) به دست ما رسیده، که به صورت کلّی و یا با ذکر خصوصیّاتی به شکل رمزی، به اصل خلقت موجودات ناشناخته دیگر، غیر از انسان اشاره دارد. دلیل عدم توضیح دقیق ویژگی‌ های این موجودات خارج از کره زمین در زمان نقل حدیث، عدم ظرفیّت فکری آن عصر و نبود شرایط و یا اولویّت برای این علم و امثال این دلایل است. شایسته توجّه است که اطّلاع از موجودات مورد بحث، علمی نیست که دانستن آن ضرورتی برای زندگی ما داشته باشد و یا تکالیف الهی که بر عهده ماست را تغییر دهد!

پی‌نوشت:
[۱] مکارم شیرازى، ناصر؛ تفسیر نمونه، ناشر: دار الکتب الإسلامیه، تهران، سال چاپ: ۱۳۷۴، ج‏۲۰، ص۴۳۷.
[۲] موسوى همدانى سید محمد باقر؛ ترجمه تفسیر المیزان،ناشر: دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏ مدرسین حوزه علمیه قم، سال چاپ: ۱۳۷۴، ج‏۱۸، ص۸۴.
[۳] “و مَنْ عباره عن النّاطقین، و لا یعبّر به عن غیر النّاطقین إلا إذا جمع بینهم و بین غیرهم، کقولک: رأیت مَنْ فی الدّار من النّاس و البهائم، أو یکون تفصیلا لجمله یدخل فیهم النّاطقون، کقوله تعالى: فَمِنْهُمْ مَنْ یَمْشِی الآیه [النور/ ۴۵]. و لا یعبّر به عن غیر النّاطقین إذا انفرد.”
[۴] راغب اصفهانى حسین بن محمد؛ المفردات فی غریب القرآن، ناشر: دارالعلم الدار الشامیه، دمشق بیروت، سال چاپ: ۱۴۱۲، ج۱، ص۷۷۸.
[۵] إِنَّ مِنْ‏ وَرَاءِ شَمْسِکُمْ‏ هَذِهِ‏ أَرْبَعِینَ عَیْنَ شَمْسٍ مَا بَیْنَ شَمْسٍ إِلَى شَمْسٍ أَرْبَعُونَ عَاماً فِیهَا خَلْقٌ کَثِیرٌ مَا یَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ آدَمَ أَوْ لَمْ یَخْلُقْهُ وَ إِنَّ مِنْ وَرَاءِ قَمَرِکُمْ هَذَا أَرْبَعِینَ قَمَراً مَا بَیْنَ قَمَرٍ إِلَى قَمَرٍ مَسِیرَهُ أَرْبَعِینَ یَوْماً فِیهَا خَلْقٌ کَثِیرٌ مَا یَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ آدَمَ أَوْ لَمْ یَخْلُقْ.
[۶] مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوار، ناشر: دار إحیاء التراث العربی‏، بیروت، سال چاپ: ۱۴۰۳ ق، ج۲۷، ص۴۵.
منبع : حوزه

نوشته شده در شنبه 11 دی 1395 ساعت 08:10 ق.ظ توسط بهانه بودن نظرات |


Design By : Pichak