تبلیغات
مائده - فضیلت سوره یس























مائده

«انّ لکلّ شیءٍ قلب و قلب القرآن یس».(ثواب الاعمال) «برای هر چیزی قلبی است و قلب قرآن سوره‌ی «یس» است».

قلب عالم وجود، محمد(ص) است و سوره‌ای هم که ویژه‌ی محمد (ص) باشد،نسبت به همه‌ی قرآن، قلب قرآن است؛ چرا که خداوند فرموده است«لولاک لما خلقت الافلاک» ؛اگر به خاطر تو (حضرت محمد(ص))،نبود افلاک را نمی‌ آفریدم. پس،همه‌ی موجودات به طفیل محمد (ص) موجود گردیدند.مطالب اصلی قرآن که مربوط به مبدأ و معاد و دعوت به آن است،در سوره‌ی یس، جای دارد. هر که،در روز این سوره را بخواند تا شب،از جمله‌ی حفظ شدگان و روزی داده شدگان است، و هر که در شب بخواند،تا روز،از جمله‌ی حفظ شدگان و روزی داده شدگان است.هر که در قبرستان،این سوره را بخواند، عذاب «اهل قبر» آن، کم می‌شود، و به تعداد مردگان،ثواب،برای قاری آن نوشته شود و بلاهای دنیا و عذاب‌های آخرت از او دفع گردد و به همین جهت این سوره را «دافعه» می‌نامند، همچنین،به آن «قاضیه» می‌گویند؛چون که همه‌ی حاجت‌های خواننده‌ی آن روا گردد.

امام صادق(ع) فرموده‌اند:« در قرآن، برای رسول خدا ، پنج نام ، وجود دارد : محمد، احمد ، عبداللّه ، یس و نون » و رسول خدا(ص) نیز،فرموده‌اند:«سوره ‌ی یس در تورات،«معمّه» نامیده شده است؛ یعنی نیکی هر دو جهان،شامل حال صاحب او است و از او بلاهای دنیا و عذاب‌های آخرت را دور می‌کند ».

در مورد اهمیت تعلیم قرآن،از امام صادق(ع) روایت شده:

«سوره‌ ی یس را به فرزندان خودبیاموزید؛«فانها ریحانة القرآن؛ زیرا که آن گل خوشبوی قرآن است».

سفیان بن سعید ثوری می‌گوید: از حضرت امام صادق(ع) سؤال کردم:

ای رسول خدا(ص)،معنای این گفته‌ی خداوند که می‌فرماید:«یس»،چیست؟

فرمود: نامی از نام‌ های پیغمبر است و معنای آن،این است:ای شنونده‌ ی وحی من،

«و القرآن الحکیم؛قسم به قرآن حکیم».«انـّک لمن المرسلین.علی صراط مستقیم؛ تو [ای حبیب من] از رسولانی و بر راه راست؛یعنی راه آشکار می‌ باشی».

همچنین از رسول خدا (ص) نقل شده است:

«قرآن برتر از همه چیزـ غیر از خدا ـ می‌باشد.

پس،کسی که به قرآن احترام گذارد،هر آینه،خداوند متعال را احترام و عزّت گذارده و کسی که به قرآن بی حرمتی کند، البته حق او را ناچیز شمرده است.

حرمت قرآن [بر گردنت] مانند حرمت پدر،بر گردن فرزند است.

خداوند ابتلاهای دنیا را از کسی که قرآن را بشنودو بلاهای آخرت را از قاری قرآن دور می‌کند و به درستی که،در کتاب خدا سوره‌ای است که «عزیز» نامیده می‌شود و قاری آن سوره «شریف» نامیده می‌شود،و هر کس این سوره را بخواند، مثل این است که قرآن را یازده مرتبه،ختم کرده است ».

ابوبکر گفت:رسول خدا(ص) فرمودند: «کسی که قبر والدینش،یا یکی از آنها را،در هر جمعه زیارت کند، سپس سوره‌ی «یس» را نزد قبر آنها بخواند،خداوند به عدد هر حرفی از آن سوره،یعنی سوره «یس»، گناهانش را می‌آمرزد.

مشرکین،بر در خانه‌ی پیغمبر(ص) اجتماع کرده بودند و بیرون آمدن آن حضرت را انتظار می‌کشیدند.

بر حضرت ناگوار آمد که ناگهان جبرئیل ـ امین علیه السلام ـ نزول کرده و سوره‌ی «یس» را قرائت کرد و به حضرت، امر کرد که بیرون بیاید، پس، حضرت مشتی از خاک را برداشته، و بیرون آمدند و در حالی که سوره‌ی «یس» را قرائت می‌نمودند، خاک را بر سر آنها پاشیدند.

آنها حضرت را ندیدند تا ایشان گذشتند،بعضی از آنها دست،بر سر خود،بردند، دیدند خاک آلود است،

شخصی، به آنها، گفت:دیگر چرا نشسته‌اید؟

گفتند:انتظار محمد(ص) را می‌کشیم،گفت:دیدم او را داخل مسجد شد،گفتندحرکت کنید، محمد(ص) شما را سحر کرد.

رسول الله صلّی الله علیه و آله فرمودند: «کسی که سوره «یس» و «الصافات» را ،در روز جمعه،بخواند، سپس،چیزی را از خداوند طلب کند، خدا، به او حاجت‌ هایش را عطا می‌ فرماید».


برگرفته از کتاب شریفه‌ی «فضائل القرآن و العترة»،
تألیف مرحوم آیت اللّه حاج میرزا ابوالفضل نجفی قدسی اصفهانی(ره)

نوشته شده در جمعه 27 اسفند 1395 ساعت 11:51 ق.ظ توسط بهانه بودن نظرات |


Design By : Pichak