تبلیغات
مائده ǀ پایگاه تخصصی آموزش قرآن کریم - مطالب اسفند 1395























مائده ǀ پایگاه تخصصی آموزش قرآن کریم

راز و تأویل قیام عبارت است از اعلام آمادگی پیکار با دشمن با نیرویی که او را بترساند و ایستادگی در برابر هر بلای آشکار. زیرا نماز از چیزهایی است که می توان از آن در پدیده های سخت و ناراحتی های غمبار کمک گرفت.همان گونه که نماز دارای ذکر و قول است، دارای حال و فعل نیز هست و هر یک از این ها سرّ و نهانی دارد زیرا جای جای نماز رازمند است. قبلا گذشت که تنها راه بیان راز نماز، کشف و شهود صحیح یا نقل معتبر است زیرا اولا برای عقل که گرد کعبه کلیات می گردد راهی جهت سعی بین مصادیق جزیی وجود ندارد. ثانیا لازم است هر مصداق جزیی که از طریف کشف و شهود یا از راه نقل معتبر به دست آمده، ناقض و شکننده حکم کلی معقول و برهانی نباشد.

توجیهاتی که برای حال نمازگزار بیان می شود مانند قیام و ... اختصاصی به نماز ندارد چون این افعال در سایر عبادات نیز وجود دارد مانند وقوف در عرفات و مشعرالحرام و نیز طواف و سعی، زیرا برخی چیزها که به وسیله آن ها افعال و احوال نماز توجیه می گردد در مناسک حج و عمره و مانند آن نیز جاری است.مهم نصّی است که در بیان اسرار نماز در شب معراج وارد شده که در این نوشته برخی از آن را می آوریم سپس به آنچه امکان توجیه دارد اشاره خواهیم کرد.

پاسخ معصوم (ع) به پرسشی درباره تعداد رکعت ها و سجده های نماز
در کتاب "علل الشرایع" از حضرت ابی الحسن موسی بن جعفر علیه السلام روایت شده که از حضرت پرسیدند: چگونه نماز یک رکعت و دو سجده است؟ - یعنی چگونه در هر رکعت، یک رکوع و دو سجده واجب است؟ - و چرا وقتی دو سجده به پایان رسید دو رکعت تمام نشده است؟ فرمود: وقتی از چیزی پرسیدی قلبت را از هر چیزی تهی کن تا پاسخ آن را بفهمی. در حقیقت نخستین نمازی که رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم آن را بجا آورد در آسمان و در برابر خداوند متعال، جلوی عرش او برگزار شد؛ "فقال اوّل صلاه صلّاها رسول الله صلی الله علیه و آله و سلّم انّما صلّاها فی السّماء بین یدی الله تعالی قدّام عرشه جل جلاله ..." صاد، سرچشمه آب حیات است.

از این حدیث استفاده می شود اصطلاح "صاد" در روایت که پیامبر (ص) مأمور شد از آن وضو بگیرد و غسل کند،  همان چشمه ای است که از رکن عرش سرچشمه می گیرد و به آن "آب حیات" می گویند. "صاد" همان چیزی است که خداوند با اشاره به آن فرمود: "ص والقرآن ذی الذکر" و نیز استفاده می شود که همه حالات رسول خدا (ص) از قیام، رکوع، سجود، نشستن و ایستادن به وحی الهی صورت گرفته و هر حالتی دارای ذکر و قول است؛ چنان که از کتاب"دعوات" قطب راوندی از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم رسیده است که فرمود: جبرئیل از من خواست تا قرآن را - کنایه از قرائت حمد و سوره-  ایستاده بخوانم و حمد خدا را در حال رکوع بیان کنم و تسبیح او را در حال سجده انجام دهم و در حال نشسته دعا بخوانم؛ " اَمرنی جِبرئیلُ اَن اَقرء القُرآنَ قائما وَ اَن اَحمده راکعا وَ اَن اُسبّحه ساجدا وَ اَن اَدعوهُ جالِسا"

ادامه مطلب...
نوشته شده در یکشنبه 29 اسفند 1395 ساعت 10:32 ق.ظ توسط بهانه بودن راز قیام های نماز در چهار آیه قرآن |

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

وَ كَأَیِّنْ مِنْ نَبِیٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّیُّونَ كَثیرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فی سَبیلِ اللّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللّهُ یُحِبُّ الصّابِرینَ(146)

وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلاّ أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فی أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرینَ(147)

فَآتاهُمُ اللّهُ ثَوابَ الدُّنْیا وَ حُسْنَ ثَوابِ اْلآخِرَةِ وَ اللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ(148)


برداشت از سوره آل عمران آیات 148-146

1. خداپرستان یار و مددکار رسولان و حجت‌های الهی‌اند لذا در این زمان هم در پی یاری حجت زمانشان هستند پس یکی از نشانه‌های آنها که محک خوبی برای عیار خداپرستی ماست همین صفت یاوری آنان است.

2. آنها هیچ‌وقت به‌خاطر آنچه که در راه خدا به آنان می‌رسد سست نمی‌شوند.

3. آنها اهل ضغف و بی‌استقامتی نیستند.

4. آنها زیر بار دشمن نمی‌روند.

5. خدا آنها را به‌خاطر صبر و بردباری‌شان که نتیجه‌اش حالات فوق است، دوست دارد.

6. خواسته‌ی آنها از خدا تنها یک چیز است که گناهان و اسراف‌شان را ببخشد و قدم‌هایشان را ثابت نگه‌دارد و بر مردمان کافر یاری‌شان فرماید.

7. خدا هم ثواب دنیا و ثواب نیکوی آخرت را به آنها می‌دهد چراکه او نیکوکاران را دوست دارد.

با این اوصاف می‌توانیم بسنجیم ما تا چه حد خدا پرستیم؟!

نوشته شده در جمعه 20 اسفند 1395 ساعت 08:14 ب.ظ توسط بهانه بودن حالات خداپرستان |


Design By : Pichak